Park znajdujący się w centrum miasta lub w dzielnicy mieszkalnej to zawsze plus i duża wygoda. Cóż może być bardziej satysfakcjonującego niż wyjście z domu na samotny spacer z muzyką lub ulubionym psem, albo zaproszenie ukochanej osoby na spacer i miłe spędzenie czasu w pięknym miejscu. A gdy park lub skwer znajduje się tuż obok Twojego miejsca zamieszkania, automatycznie spędzasz więcej czasu na świeżym powietrzu – pisze poznan-name.eu.
Park im. Karola Marcinkowskiego znajduje się w samym sercu Poznania, w dzielnicy Cesarska. W pobliżu znajduje się wiele obiektów architektonicznych oraz Uniwersytet Ekonomiczny. Dogodne połączenia komunikacyjne i dworzec autobusowy znajdują się bardzo blisko.
Kiedy powstał ten park? Dlaczego ludzie go kochają i odwiedzają? Jakie piękne i historyczne rzeczy możesz tam znaleźć?
Historia utworzenia parku

Budowa parku rozpoczęła się w 1905 roku. Rok później został on ukończony i otwarty dla publiczności. Na tym terenie znajdowała się Twierdza Poznań, ale po jej likwidacji zdecydowano, że teren ten będzie najlepiej nobilitowany jako park miejski.
Park został nazwany na cześć niemieckiego poety Friedricha Schillera. W 1907 roku pojawiło się tu jego popiersie.
Do Parku Schillera przywiązywano dużą wagę i nieustannie starano się go ulepszać. Na przykład w 1913 roku zbudowano fontannę Felderhoffa. Oprócz fontanny w parku wykopano duży staw, wprowadzono ryby i posadzono wiele drzew, zwłaszcza wierzb.
W 1919 roku park otrzymał swoją obecną nazwę – Park im. Karola Marcinkowskiego.
Podczas II wojny światowej park znacznie ucierpiał: wiele drzew zostało zniszczonych, zwierzęta, które tu żyły, wyginęły, a struktury architektoniczne (choć pozostało ich niewiele) zostały zniszczone.
Ponieważ park miał duże znaczenie dla miasta i znajdował się w centrum, został odrestaurowany niemal natychmiast po zakończeniu wojny.
Przede wszystkim zdecydowano się na rozbudowę parku. W sumie były dwie rozbudowy: w 1946 r. na miejscu dawnego cmentarza ewangelickiego, a w 1957 r. na miejscu innego cmentarza – greckokatolickiego św. Nawiasem mówiąc, na tym drugim cmentarzu znajdował się grób Karola Marcinkowskiego.
Od tego czasu park wydaje się odradzać: teren był i nadal jest dobrze utrzymany, z zielonym skoszonym trawnikiem, nowymi nasadzeniami, fontannami i stawami – wszystko piękne i spokojne.
Co warto zobaczyć w Parku im. Karola Marcinkowskiego

Pomimo tego, że park znajduje się w centrum miasta i w pobliżu Uniwersytetu Ekonomicznego, jest dość cichy i spokojny.
Często można tu spotkać studentów, którzy po zajęciach wybrali się na spacer lub siedzą na ławce z książką w ręku. Po parku często spacerują miłośnicy psów ze swoimi czworonożnymi przyjaciółmi.
W parku znajduje się kilka historycznych i pięknych rzeźb i pomników.
Obecnie w parku znajduje się rzeźba poświęcona poecie Juliuszowi Słowackiemu. Z popiersiem tym wiąże się ciekawa historia. Podczas okupacji hitlerowskiej, kiedy wszystkie rzeźby i pomniki w mieście zostały zniszczone, to popiersie zostało zakopane w ziemi przez pracowników parku. Było wiele radości, gdy przypomniano sobie o istnieniu tego niegdyś ukrytego pomnika. Juliusz Słowacki kiedyś zatrzymał się, a nawet przez jakiś czas mieszkał w Poznaniu.
W parku znajduje się również piękna rzeźba „Paw” autorstwa Anny Krzymańskiej.
Oprócz rzeźb znajdują się tu pozostałości Twierdzy Poznań, która znajdowała się tu przed powstaniem parku, o czym wspomniano wcześniej. Na przykład Bastion Colomb (fortyfikacja wojskowa), zbudowany w latach 50. XIX wieku.
W ciągu kilkudziesięciu lat udało się nie tylko przywrócić parkowi jego dawny charakter, ale także uczynić go wielokrotnie lepszym. Obecnie park zdobi ogromna liczba białych kasztanów, platanów i klonów, dębów, topoli i innych drzew. Niedawno, w 2015 roku, park jako pierwszy zasadził Świdośliwę Lamarcka (gatunek rośliny z rodziny różowatych).
Przed II wojną światową w Parku im. Karola Marcinkowskiego żyło około 24 gatunków ptaków, zwłaszcza jastrzębi. Niestety po wojnie liczba ta znacznie się zmniejszyła. Jednak niektóre gatunki można zobaczyć do dziś.
