Lasy to obszary o powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryte roślinnością (drzewami, krzewami, runem leśnym). Odgrywają one istotną rolę w krajobrazie miejskim. W Poznaniu lasy położone są na terenach peryferyjnych i zajmują powierzchnię 4253 ha, co stanowi 15,2% całkowitej powierzchni miasta. Ponad 61% lasów należy do gmin, około 32% do państwa, a 7% stanowi własność innych podmiotów, głównie prywatnych. Lasy państwowe znajdują się pod Zarządem Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Poznaniu, natomiast lasy prywatne podlegają Zarządowi Zieleni Miejskiej w Poznaniu. Te ostatnie są uznawane za szczególnie chronione, pisze poznan-name.eu.
Charakterystyka lasów poznańskich
Do zasobów leśnych miasta Poznania należą dwa rezerwaty przyrody (Żurawiniec i Morasko), 20 zespołów pomników przyrody oraz około 140 leśnych obiektów rekreacyjnych. Infrastruktura leśna obejmuje 33 parkingi leśne, miejsca rekreacyjno-wypoczynkowe, około 60 km dróg i szlaków leśnych, a także dwie trasy rowerowe oraz stok saneczkowy.
Lasy pełnią wiele ważnych funkcji dla dobra społeczeństwa, w tym ekologiczne, rekreacyjne, estetyczne i gospodarcze. Pochłaniają dwutlenek węgla z atmosfery, co przeciwdziała globalnemu ociepleniu, oszczędzają zasoby wodne i zapewniają dobre warunki do bytowania dużej liczby roślin i zwierząt.
W granicach Poznania lasy znajdują się w І strefie ochronnej, gdzie działalność gospodarcza podporządkowana jest funkcji ekologicznej oraz poprawie estetyki krajobrazu. Ponadto lasy są uważane za integralny element krajobrazu miejskiego.
W poznańskich lasach dominują drzewostany sosnowe, które stanowią około 50% w lasach komunalnych i 80% w państwowych. Głównym gatunkiem budującym lasy jest sosna zwyczajna. Na uboższych glebach tworzy zwarte drzewostany, a na bardziej żyznych – mieszane z dębem, brzozą i rzadziej bukiem. Średni wiek drzewostanów w poznańskich lasach wynosi około 50 lat. Na szczególną uwagę zasługują drzewa w wieku 130 lat i starsze, które rosną w Dębinie. Pomimo niskiej odporności drzew iglastych na choroby i szkodniki, stan lasów w Poznaniu jest zadowalający.
Postępujący proces niszczenia lasów jest charakterystyczny dla całego kraju. Wynika on z ogólnego osłabienia odporności drzew, które jest potęgowane zarówno czynnikami naturalnymi, jak i antropogenicznymi. Największe szkody lasom wyrządzają emisje przemysłowe (pyły i gazy). Rekultywacja lasów ma na celu głównie przebudowę drzewostanów, w ramach której usuwa się stare i chore drzewa, a w ich miejsce sadzi się młode, bardziej odporne gatunki.
Jak leśnicy dbają o lasy?
Każdego roku późną jesienią, wraz z nadejściem pierwszych przymrozków, poznańscy leśnicy przeszukują ściółkę i górną warstwę gleby w poszukiwaniu larw, poczwarek oraz gąsienic zagrażających drzewom. Na podstawie liczby znalezionych owadów oceniają stan drzewostanu oraz przewidują, które gatunki szkodników najprawdopodobniej pojawią się w przyszłym roku i czy mogą zagrozić lasom.
Po pierwszych przymrozkach część owadów spada z koron drzew i kryje się pod ściółką. Wraz z ochłodzeniem schodzą głębiej, dlatego ważne jest terminowe i dokładne badanie różnych warstw gleby i ściółki.
Najczęściej przeszukiwania prowadzi się w drzewostanach sosnowych starszych niż 20 lat. Polegają one na zgrabianiu ściółki aż do warstwy mineralnej gleby i zbieraniu szkodników. W poznańskich lasach najczęściej występują szkodniki takie jak strzygonia choinówka, poproch cetyniak i barczatka sosnówka. Spotykane są również błonkówki, m.in. boreczniki i osnuja gwiaździsta. Ponieważ nie wszystkie szkodniki zimują pod ściółką, dodatkowo bada się pnie drzew do wysokości 1,5 metra.
Zebrane szkodniki umieszcza się w kartonowych pudełkach z dokładnym opisem miejsca ich znalezienia, wskazując nadleśnictwo, leśnictwo, oddział i numer partii. Następnie podejmowane są działania mające na celu ochronę lasów.
