Historia pierwszej elektrowni w Poznaniu jest dowodem wzrostu i rozwoju miasta. W 1904 roku Poznań świętował ważne wydarzenie — otwarcie swojej pierwszej elektrowni. Stało się to podstawą elektryfikacji miasta, kładąc podwaliny pod dziesięciolecia postępu, pisze strona poznan-name.eu.
Powstanie pierwszej elektrowni w Poznaniu
Pierwotna instalacja elektrowni składała się z trzech silników gazowych i początkowo dostarczała energię elektryczną do 110 V, a kilka lat później jej napięcie wzrosło do 220 V. Elektrownia przy ul. Grobla utrzymywała również system tramwajowy przeznaczony wyłącznie do miejskiego transportu publicznego.
Miasto wymagające więcej energii
Elektrownia przy ul. Grobla nadal zaspokajała zapotrzebowanie miasta na energię elektryczną do końca I wojny światowej. Jednak już dwa lata po wojnie szybki rozwój Poznania pokazał, że stara elektrownia wyczerpała swoje możliwości. Nie mając możliwości modernizacji, podjęto decyzję o budowie nowej elektrowni. Władze miasta potrzebowały kilku lat, aby zapewnić niezbędne fundusze na tak znaczącą inwestycję. Nowa elektrownia została ostatecznie wzniesiona w 1929 roku na Garbarach, przejętych wcześniej przez miasto od armii.
Próba wojną i czasami powojennymi

Obie elektrownie nadal działały nieprzerwanie podczas okupacji hitlerowskiej. Pod koniec wojny, podczas intensywnych walk o Cytadelę elektrownia na Garbarach poważnie ucierpiała i została unieruchomiona na kilka miesięcy. Cały czas funkcjonowała zasłużona, ale wiekowa już Grobla, która zakończyła działalność dopiero 1954 roku. Wtedy, po rozbudowie Garbary były w stanie samodzielnie udźwignąć zapotrzebowanie Poznania na prąd.
Ewolucja organizacji i stabilność
Początkowo pieczę nad pierwszymi elektrowniami w Poznaniu sprawował Zakład Siły, Światła i Wody przekształcony z Zakładu Gazowni i Wodociągów. Po wojnie cała infrastruktura przeznaczoną do produkcji energii elektrycznej została przekazana Zjednoczeniu Energetycznemu Okręgu Poznańskiego. Po kilku latach włączono do niego Szczecin, przekształcając w Zakłady Energetyczne Okręgu Zachodniego. W kolejnych latach miało miejsce wiele zmian organizacyjnych, zwieńczonych w 1976 roku powstaniem Zakładu Energetycznego Poznań. Same elektrownie utworzyły osobny Zespół Elektrowni.
Wejście Enea do elity spółek giełdowych
Najważniejsze zmiany zapadły po roku 2002, gdy Minister Skarbu Państwa podjął decyzję o połączenie Energetyki Poznańskiej S.A., Energetyki Szczecińskiej S.A., Zakładu Energetycznego Bydgoszcz S.A., Zakładu Energetycznego Gorzów S.A., Zielonogórskich Zakładów Energetycznych S.A. w tzw. Grupę Zachodnią. Po roku przekształcono ją w Grupę Energetyczną Enea.
Bardzo intensywny dla Grupy był rok 2007. Po pierwsze — wyodrębniono wtedy spółkę powołaną do zarządzania siecią dystrybucyjną — Enea Operator. Po drugie – Grupa Enea została wzmocniona o Elektrownię Kozienice – największą polską elektrownię na węgiel kamienny. Wreszcie rozpoczął się proces wprowadzenia akcji Enei S.A. na parkiet Giełdy Papierów Wartościowych. Debiut giełdowy miał miejsce 17 listopada 2008 roku. Akcje Enei wchodziły w skład indeksu WIG 30, skupiającego największe firmy notowane na warszawskiej giełdzie.
Enea dziś
Grupa Enea to wicelider polskiego rynku elektroenergetycznego w zakresie produkcji energii elektrycznej. Zarządza pełnym łańcuchem wartości na rynku energii elektrycznej: od paliwa, poprzez produkcję energii elektrycznej, dystrybucję, sprzedaż i obsługę klienta. Odpowiada za bezpieczne dostawy energii do 2,6 mln klientów. Do „Enei Operator” należy sieć dystrybucyjna w północno-zachodniej Polsce (ok. 1/5 powierzchni kraju). Grupa zatrudnia w całej Polsce ponad 17 tys. pracowników, którzy tworzą nowoczesny koncern energetyczny. Do Grupy Enea należą dwie ważne elektrownie systemowe: Elektrownia Kozienice i Elektrownia Połaniec. W ramach Grupy działa również Lubelski Węgiel Bogdanka – kopalnia jest głównym dostawcą surowca do należących do Grupy elektrowni. Działalność Grupy Enea obejmuje również energetykę cieplną w zakładach w Białymstoku, Obornikach i Pile.
Historia elektrowni Poznania pokazuje rozwój i adaptację elektroenergetyki miasta pomimo wszelkich przeszkód.
