Park im. Jana Kasprowicza

Park im. Jana Kasprowicza — modernistyczna zieleń Łazarza wokół hali Arena

Dziewięć i pół hektara w zachodniej części Łazarza, jeden z największych parków Poznania i jeden z niewielu, których układ zaprojektowano od zera w latach sześćdziesiątych. Park im. Jana Kasprowicza to zieleń z wpisanym w nią sportem: w jego granicach stoi hala widowiskowo-sportowa Arena z 1974 roku, stadion klubowy, odkryta pływalnia i korty. Historia tego miejsca jest przy tym zaskakująco dramatyczna — otwarcie parku zaplanowano na 1 września 1939 roku.

Atrakcje

• Hala Arena — obiekt widowiskowo-sportowy z 1974 roku według projektu Jerzego Turzenieckiego, mieszczący około sześciu tysięcy widzów, inspirowany rzymskim Palazzetto dello Sport.
• Modernistyczny układ parku — kompozycja z 1962 roku autorstwa Bernarda Lisiaka, z charakterystycznymi dla epoki szerokimi trawnikami i swobodnie prowadzonymi ciągami pieszymi.
• Stadion klubowy i odkryta pływalnia — sportowa część założenia, czynna sezonowo i wykorzystywana głównie przez mieszkańców dzielnicy.
• Korty tenisowe i squash — zaplecze halowe działające przez cały rok, na obrzeżu parku.
• Akademia piłkarska dla młodzieży — boiska treningowe użytkowane przez lokalny klub, dzięki którym park żyje także w dni powszednie.
• Place zabaw — kilka zestawów rozmieszczonych w różnych częściach parku, z najbardziej rozbudowanym od strony zabudowy mieszkaniowej.

Co znajdziesz w środku

Kasprowicz nie jest parkiem malowniczym w klasycznym, dziewiętnastowiecznym sensie: to duża, otwarta przestrzeń zaprojektowana pod ruch. Dlatego sprawdza się tam, gdzie ciasne parki zawodzą — przy bieganiu, grze w piłkę, jeździe na rolkach i imprezach masowych.

• Rozległe trawniki, na których bez problemu mieści się kilka niezależnych grup jednocześnie.
• Sieć asfaltowych alej wykorzystywanych przez rolkarzy, biegaczy i rowerzystów.
• Nasadzenia z lat sześćdziesiątych, dziś już dojrzałe, tworzące pasy cienia wzdłuż głównych ciągów.
• Zaplecze gastronomiczne i punkty usługowe działające przy hali w dni wydarzeń.
• Bezpośrednie sąsiedztwo Parku Manitiusa, dzięki czemu spacer da się przedłużyć bez wychodzenia na ruchliwe ulice.
• Bliskość zabytkowych kolonii mieszkaniowych Łazarza z przełomu XIX i XX wieku, w tym zespołu Johow-Gelände.

Co robić i dla kogo

• Biegacze i rolkarze — długie, płaskie i szerokie aleje bez przecięć z ruchem samochodowym to w tej części miasta rzadkość.
• Rodziny z dziećmi — kilka placów zabaw plus otwarte trawniki na piłkę i latawiec, wszystko w zasięgu jednego spaceru.
• Kibice i publiczność koncertowa — Arena od 1974 roku gospodarzy zawodom sportowym, koncertom i imprezom targowym, a park służy jako naturalny przedsionek hali.
• Mieszkańcy dzielnicy — pływalnia, korty i boiska treningowe czynią z parku codzienne zaplecze rekreacyjne, a nie wyłącznie cel weekendowy.
• Miłośnicy architektury XX wieku — hala Arena to jeden z najciekawszych przykładów poznańskiego modernizmu, a sam park jest rówieśnikiem powojennej urbanistyki Łazarza.
• Właściciele psów — otwarta przestrzeń i szerokie trawniki dają miejsce na spacer bez ciągłego mijania się z innymi.

Jak dojechać i praktyczne informacje

Park leży w dzielnicy Łazarz, na zachód od terenów Międzynarodowych Targów Poznańskich i w sąsiedztwie Parku Wilsona. Dojazd zapewniają tramwaje linii 5, 8 i 14 kursujące główną osią dzielnicy, a także autobusy linii 145 i 164, które zatrzymują się bliżej hali. Z dworca Poznań Główny to około kwadransa tramwajem lub dwadzieścia kilka minut spacerem. Wstęp do parku jest bezpłatny, teren nieogrodzony i dostępny przez całą dobę. Osobne zasady obowiązują na obiektach sportowych: wejście na wydarzenia w hali Arena wymaga biletu, pływalnia i korty działają na własnych, sezonowych godzinach. Na spokojny spacer po parku wystarczy godzina; w połączeniu z sąsiednim Parkiem Wilsona i Palmiarnią wychodzi program na pół dnia.

Kiedy odwiedzić

Wiosną park zielenieje szybciej niż zacienione, gęsto obsadzone założenia historyczne, bo dominują tu otwarte trawniki nagrzewane słońcem — to najlepszy moment na pierwsze w roku bieganie i rolki. Latem otwiera się odkryta pływalnia, a wieczory należą do gier zespołowych na trawie; cień jest tu jednak skromniejszy niż w Parku Sołackim czy Wilsona, więc w upał warto przychodzić rano lub przed zmierzchem. Jesienią sezon przenosi się pod dach: hala Arena rozpoczyna cykl wydarzeń sportowych i koncertowych, a park pełni rolę dojścia i miejsca spotkań przed imprezami. Zimą przestrzeń jest pusta i wietrzna, ale dobrze przetarte aleje sprawiają, że pozostaje jednym z wygodniejszych miejsc na szybki spacer w środku miasta.

Warto wiedzieć

W 1929 roku, podczas Powszechnej Wystawy Krajowej, na tym terenie działało wesołe miasteczko wraz z halą mieszczącą restaurację i dancing. Otwarcie właściwego, ogólnodostępnego parku dla mieszkańców zaplanowano na 1 września 1939 roku i obiekt był praktycznie ukończony, jednak wybuch wojny przekreślił te plany; Niemcy zniszczyli starannie wykończone założenie, zamierzając przenieść w to miejsce ogród zoologiczny, do czego nigdy nie doszło. W marcu 1945 roku, tuż po zakończeniu walk o Poznań, urządzono tu lądowisko dla samolotów, a we wrześniu tego samego roku odbyły się na tym terenie dożynki. Właściwą budowę parku rozpoczęto dopiero w 1962 roku według projektu Bernarda Lisiaka, przy znacznym udziale prac społecznych mieszkańców dzielnicy. W 1974 roku w granicach parku oddano halę widowiskowo-sportową Arena, zaprojektowaną przez Jerzego Turzenieckiego na około sześć tysięcy widzów; jej kopulasta forma nawiązuje do rzymskiego Palazzetto dello Sport. Park zajmuje 9,3 hektara i należy do największych w Poznaniu. Od 2019 roku wśród rozważanych inwestycji pojawiały się kryta pływalnia dwudziestopięciometrowa, hala wrotkarska z torem o długości 200 metrów oraz pole do jazdy na łyżwach.

Wskazówki dla odwiedzających

• Sprawdź kalendarz wydarzeń w hali Arena — w dni dużych imprez park i okoliczne ulice bywają zatłoczone, a parkowanie w dzielnicy staje się trudne.
• Połącz wizytę z sąsiednim Parkiem Wilsona i Palmiarnią: oba leżą w odległości kilkunastu minut spaceru i razem tworzą pełne popołudnie.
• W upalne dni wybieraj aleje obsadzone drzewami wzdłuż obrzeży parku — środek założenia to otwarte trawniki bez cienia.

Pytania i odpowiedzi

Jak duży jest park i gdzie dokładnie leży? Zajmuje 9,3 hektara w zachodniej części dzielnicy Łazarz i należy do największych parków Poznania.

Czy hala Arena jest częścią parku? Tak, stoi w jego granicach. Oddano ją w 1974 roku według projektu Jerzego Turzenieckiego, mieści około sześciu tysięcy widzów, a jej forma nawiązuje do rzymskiego Palazzetto dello Sport. Wejście na wydarzenia w hali wymaga osobnego biletu.

Kto zaprojektował dzisiejszy układ parku? Bernard Lisiak. Budowę według jego projektu rozpoczęto w 1962 roku, w znacznej mierze siłami społecznymi mieszkańców dzielnicy.

Dlaczego park powstał tak późno, skoro teren istniał wcześniej? Otwarcie ogólnodostępnego parku zaplanowano na 1 września 1939 roku, a obiekt był już niemal gotowy. Wybuch wojny przerwał te plany, Niemcy zniszczyli założenie, a w marcu 1945 roku urządzono tu lądowisko dla samolotów. Do budowy wrócono dopiero w 1962 roku.

Co można tu robić poza spacerem? Biegać i jeździć na rolkach po szerokich alejach, korzystać z placów zabaw, odkrytej pływalni i kortów w sezonie, a także oglądać wydarzenia sportowe i koncerty w hali Arena.

Czy wstęp jest bezpłatny? Do samego parku tak — teren jest nieogrodzony i dostępny przez całą dobę. Opłaty dotyczą wyłącznie obiektów sportowych i wydarzeń w hali.

Jak dojechać komunikacją miejską? Tramwajami linii 5, 8 i 14 kursującymi główną osią Łazarza albo autobusami 145 i 164, które podjeżdżają bliżej hali. Z dworca Poznań Główny to około kwadransa tramwajem.

Czy w pobliżu są inne parki? Tak. Bezpośrednio sąsiaduje Park Manitiusa, a kilkanaście minut spacerem leży Park Wilsona z Palmiarnią Poznańską.